Duldando y duldando si votar al Frente Popular de Xudea, o al Frente Xudaicu Popular... aporté a la conclusión de que lo meyor ye ser romanu y nun t'esmolecer por pih.aes.

Llevo pocos años votando, pero yá cansé de tirar el votu a los allumaos de siempres que faen y desfaen nos sos corripios... Y ello ye qu'un partíu necesita una cosa penriba de les demás, pa dar confianza y pa ser quien a ganar unes eleiciones (o un escañu o delles conceyalíes) y ello ye la seriedá. Y yo nun la veo nenyuri nel asturianismu (nel sentíu ampliu del términu, dende AA a URAS pasando per UNIDÁ y pel PAS)... Nun ye tolerable qu'un conceyal de la URAS nun vote al favor d'unes ordenances d'oficialidá, nun ye tolerable que de 2 conceyales y 2 duldosos (APN ye Unidá?) que sacó Unidá, heba qu'echar a ún d'ellos... Nun ye serio que de sópitu les mocedaes d'IAS colen en bloque d'UNIDÁ a un mes de la campaña o a mes y mediu de les eleiciones.

Nun ye serio, nun ye serio... Y quiero más votar a "los traidorones d'IX" qu'anque poco, faen daqué, qu'a los salvapatries ególatres estos.... poro, lo d'empadronase en Madrid nun ta tan mal, equí hai menos rompedures de cabeza colo d'a quién votar. Lo dicho, que visto lo visto, más-y val a ún ser romanu.

Masque seya fatídicu'l mes, nun quita pa qu'ún tea aburríu de tanto repasar los apuntes (Ensin s'enterar de lo que ta lleendo), o de preparar la esposición del llunes pa esa asignatura na que se quier sacar bona nota. Fartúcase ún de tar en casa enzarráu como un tigre na xaula y, como yá ye sero pa facer nada y aínda queda muncho pa que'l sueñu apuerte, da-y a ún por pasar per equí y char una güeyada a tolo que se cuez na bloguesfera y na vida...

Paez que tien que ser daqué obligao falar de les eleiciones del 9 de Marzu, eses nes que (polo visto) hai qu'escoyer ente'l lliberalcatolicismu (PP) o'l lliberalismu mazcaritáu de progresía (PSOE)... Por suerte hai más siegles qu'eses nes elleiciones, y de xuru que les hai con posibilidaes d'algamar escaños... Ensin escaecer el votu-sábana al Senáu, ehí onde ún pue poner hasta 3 cruces si-y da pola gana.

 ¿Ganará dáquién el drechu a que-y les deamos? Pamidea que non, pero como ye vezu, meyor ye tapase les ñaples y votar... Cambiando de terciu, ehí ta'l tema del albuertu, y ello ye qu'ún, a estes altures de la vida estráñase de qu'aínda heba nel mundu persones facistes o nazis (nun hai otru nome) que faigan por imponer les sos creencies anacróniques a la sociedá (y toi falando de los que tán a la escontra l'albuertu pa sí y pa los demás)... Lo mesmo que col matrimoniu homosexual o bien d'otres coses, esa llucha ente la sociedá civil que quier dase les lleis más afayadices y lliberales (nel bon sentíu, nel de "llibres") y los estamentos carcasiásticos y cavernícoles que faen por imponer la so propia moral a la coleutividá...

¿Estrañaríase la sociedá si los pro-albuertu fixéremos por "imponer la obligación" d'interrumpir l'embarazu a los demás? De xuru que diben lllevar les manes a la cabeza... ¿Pero por qué nun les llevan cuando son los otros los que quieren imponenos a nós? Y lo más murnio de la película ye que'l PSOE (supustu partíu d'esquierdes nel ámbetu estatal -lo d'Asturies vamos dexalo pa práu-) nun mueve un deu por defender esto, sinón que, pa enriba, fai por echar tierra enriba y tapecelo suprimiendo l'albuertu del so programa (en 2004 incumpliólo).

Poro, yo esti miércoles voi tar a les 19h00 en Sol, Madrid, pa reivindicar un drechu elemental: Decidir sobre ún mesmu/a, encamiéntovos a venir a los que seyáis a facelo.

Conseyu Européu, Duverger, la construición de l'alteridá, l'estáu y la nación, les llendes y les zones d'influencia, la comisión europea, la presión fiscal, les nueves economíes emerxentes, China, Europa, Bush, eleiciones, Max Weber, la transición...

Que duru ye febreru, que llargos son los díes, que curties son les hores d'estudiu... Y qué galvana da too...

 Y sí, Febreru entama dacuando en Xineru... Bramente, Febreru nun ye un mes acutáu nel calendariu, nin una riestra de 28-29 díes, ye un conceutu que tresciende lo terrenal y mundano y confúndese y fúndese, y hai díes y selmanes que siendo febreru, son más febreru qu'otres...

Bienaventuraos los que nun teais na universidá porque vuesu sedrá'l reinu de la fortuna.

Y ello ye qu'anque les más de les coses que saquen p'alantre los socialistes nun dexen de ser puxarra, hai otres, ente tantes midides elleutoralistes (cheque-bebé, aides irrisories al alquiler de viviendes), conservadores (sopresión del Impuestu de Patrimoniu) o direutamente facistes (persecución del albuertu). Como una lluga ente les ñubes ta la llei de dependencia a la que-y eché una güeyada l'otru día por mor d'un trabayu pa la facultá...

Esta llei, lo único malo que pue tener ye la vulneración de competencies, pero ye un compromisu firme col estáu del bientar y col progresu social que reconoz el drechu de los vieyos y los incapacitaos (dependientes) al cuidáu y a l'asistencia, y nun dexa fora a naide por custión de perres nin conderga al ostracismu nuna residencia murnia y buxa del estáu, sinón qu'ampara a los familiares na xera de cuidar a los vieyos... Una llei, en definitiva, qu'avera un pocoñín más a la xente unos a otros y distánciase d'esti camín pel que vamos p'hacia una sociedá na que nun miramos pal d'al llau, na que nun mos da más que-y pase a la xente (non yá a la que ta llueñe, sinón a la que ta a la vera casa)

 Teleasistencia, aida a domiciliu, centros de prevención de la dependencia, ayudes económiques a los familiares que se fain cargu del dependiente... Por fin los vieyos dexen de ser "un estorbu" y pasen a ser un suxetu más del estáu del bientar pol qu'hai que s'esmolecer... Yá yera hora.

Prúyen(nos/me) esta clas de midides, estos otros pilares d'un estáu d'un bientar que va aselando pocoñín a pocoñín y dexando pasu a una llucha por baxar los impuestos y por pagar menos... facéi lo que queriáis, pero nun me toquéis "lo mío"...

Lo dicho, menos pensar nún mesmu, qu'anque Areces marafundie los nuesos impuestos nuna TPA en castellán, hai otres coses que sí paguen la pena...

Yá tienen himnu esta xente... paez que les manifestaciones d'arguyu "nacional" qu'acompañaben a la seleición (patétiques "per se") van selo aínda más cola nueva lletra del himnu... Xulgái vós mesmos (http://www.elmundo.es/elmundo/2008/01/11/espana/1200036736.html), pero les referencies a la diversidá (o la esistencia del himnu n'estremaes llingües del estáu ta dafechu ausentes) y nun dexa de tener un tastu (paézmelo a min, a lo menos) al "viva españa alcemos los brazos..." o l'"Azul del mar" qu'agora ye l'azul del cielu... (Frase que dexa bien nidio qu'Asturies nun ye España) hehehe.

Aprofitái pa enllenavos de patriotismu español, que de xuru que vos abre munches puertes na política (FSA, PP...) Como siempre, contrúise "la nación" d'espaldes a los pueblos, y ello ye que l'únicu proyeutu d'España ye, a mio mou de ver, aquel que salga dende les "periferies de la nación", pos de l'alcuerdu llibre de les partes, podríemos tar toos conformes o mayormente conformes col tou... Lo mesmo que pasa na XE.

A piques de finar esti viax a otru país, a otru estáu y a otra civilización (d'eses coles que-y presta aliase a ZP) les valoraciones que faigo del país son estremaes (non les del viax, que me prestó pola vida)... D'un llau, el país nun ta tan atrasáu como pensaba, hai carreteres, hai coches (que contaminen la de dios, polo vieyos que son), hai industria y paez que pasu énte pasu, el bientar ta aportando a estes tierres, que nun dexen de recordar a la españa de Cuéntame...

Y lo mesmo qu'en Cuéntame, la moral y la civilización dexen muncho que deseyar... pos, nun ye yá'l tema de la diferencia cultural y les coses propies d'una cultura (lo muncho que-yos gusta'l roce, l'amabilidá y otres coses que pa bien o pa mal mos presten o non) ye la situación de la muyer la que m'esmolez. Y ello ye que les muyeres, magar qu'hebo dellos avances na so situación y anguaño hai fasta diputaes y abogaes, la perceición qu'ún tien de la sociedá al pasiar peles cais y al entrar nes cafeteríes y nos negocios, ye que la muyer nun pinta nada na vida pública d'esti país...

Les cafeteríes estraes d'homes, les muyeres tapecíes polos velos o los pañuelos y el fechu de nun veles cuasi pela cai, amás de lo que mos cuenten: que tán pa tar en casa, cocinar y cuidar de los guah.es dibuxen un panorama mui prietu pa la igualdá ente los seres humanos qu'afala la Declaración Universal de DD.HH. Esto, xunta cola confesionalidá del estáu que se diz defensor de los entamos fundacionales islámicos (magar que nun seya tan radical como otros) empuerquen l'avance d'esti país, nel que'l Rei (polo que lleí) ye'l que llidera la occidentalización (innecesaria y mala) y l'avance cultural (pernecesariu y bonu) no que cinca a los drechos humanos. Pero como en too, siempre tán pel mediu les elites relixoses empuercándolo too y fadiando'l progresu... ¿Suénavos? Y ello ye que si nun tamos nós como na edá media (na forma de pensar) y si vemos esi choque cultural tan grande (y en delles coses malu) ye por mor de que la relixón, n'Europa, n'Occidente, asitióse como un elementu cultural (o féxose por asitiala como talu) y non como un sistema de creencies organizáu que fina por constituyise nun poder autónomu que-y pon pilancos al progresu...

 Y ye que la ilesia católico y los imanes radicales nun s'estremen tanto... Lo único, ye que la sociedá occidental dexó atrás la idea de cruzada va tiempu, y la oriental ta pel camín de dexala. Esperemos que seyan quien a ello, pos la impresión d'esti pueblu ye que merez la pena. 

Ye África, magar que tea a menos de 2000 quilómetros d'Asturies y que les principales carauterístiques d'esta fastera entame ún a veles en baxando de la cordalera (Secarral, xente más escuro, mayor tasa de xenque que-y zurra la badana a la muyer, mezquites, ciudaes más puerques y con más papeles pel suelu...)

 La cosa ye qu'esto nun ye tan estremao d'aquello... o a lo menos de Madrid. Na ciudá d'Alhucemes, los lletreros tán n'árabe y en francés, la xente fala castellanu (por aquello del proteutoráu) amás de les otres dos llingües... Les tiendes son tienduques de barriu, nun hai centros comerciales (Dios gracies) y la vida ye tranquila y pausada, la xente fala ún con otro, danse la mano, falen del tiempu...

La presencia policial nun ye escasa, pero nun te da sensación de tar oprimíu y paecen ser persones de bien (magar que cobren dellos sobornos)... La vida ta barata, les cais puerques (como les d'Uviéu enantes de Gabino) y les más de les muyeres lleven pañuelu que non velu.

Na ciudá vense namái qu'homes, les muyeres son escases y a la nueche nun se les ve. Asina, nuna cafetería onde sirven té y pastelinos (Riquísimos) fui a ver a non menos de 30 homes y a denguna muyer... Dacuando, sona como un anti-aéreu y nun ye otra qu'un imán llamando a la oración dende dalguna de les dos mezquites de la ciudá... (Una d'elles de calter radical) . Como digo, esto ye otro mundiu, pero nun ye tanto como mos fai pensar la tele... por más qu'heba xente con chilaba y vieyos con barba y birrete asemeyaos a Bin Laden...

Mañana voi pa Fez, y en volviendo vos diré cómo son les coses p'alló del Atles y na zona francesa... 

Dende Alhucemes, Marruecos, África; entamo esti blogue pa desinhibime un pocoñín más que col otru, nun centrame tanto no mesmo y, en resume, echar la llingua a pacer sobro'l mundiu y les coses que pasen, como faen tantos otros perdayuri y nun-yos pasa nada.

 Más nada, bon añu del Bicentenariu 1808-2008