Güei fui nun tren nomáu ALVIA o daqué asina, que facía'l trayeutu ente Asturies y Madrid, y que se supón que ye estéticamente mui paecíu a lo que ye l'AVE. Tien forma aerodinámica, escanees l'equipax de la que xubes, cuesta muncho (70€ dir y tornar, más que l'avión) y... lo mesmo que l'AVE, la so instalación lleva arreyáu'l desaniciu del restu de llinies y conexones ferroviaries.

Esto ye, por exemplu, lo qu'asocede en Barcelona-Madrid: Faise l'ave, cóbrente más de 160€ por dir y tornar, y nun tienes otres opciones pa dir en tren a Barcelona. La llegada del AVE, lleva arreyáu'l fin del serviciu de TALGOS y demás trenes de trayeutu más llargu y cansáu pero más baratu. Vamos p'hacia un mundiu de ricos, y l'amuesa más clara y nidia de que nun hai esquierda, ye que l'alderique ta centráu no que ye l'AVE y la xente, ciego, escaez dafechu que l'AVE ye un tren pih.u y que los probes, agora, o vamos dir n'avión o vamos dir n'autobús. ¿Quién va poder pagar, en llegando l'AVE o lo que seya a Asturies que se-y paeza, 160€ nun fin de selmana? Gastes menos nel coche.

Pero bono, ehí sigui la política española y asturiana, lloñe de les necesidaes de la xente y dibuxando na pizarra un país que nun esiste, diseñando servicios pa xente que nun los pue pagar.

Agora ye'l Tíbet el que sal nos medios, va dellos meses foi Myannmar... (Alcuérdase daquién?), llueu tán tolos díes colo d'árabes y xudíos, dacuando falen d'África (d'una de les munches coses que pasen ehí), etcétera, etcétera...

Ye murnio que Carla Bruni ocupe más titulares que'l Tíbet, pero más murnio ye que seya necesario que muerran persones pa que la llucha tibetana pola independencia seya reconocida n'Occidente. Murnio ye tamién que los EE.XX. quiten a China de los países que nun respeten los drechos humanos (magar qu'esto seya comprensible, pos tres de lo de Guantánamo y les prisiones ocultes nun tien munchu xacíu qu'ellos vaigan diciendo quién ye bonu y quién non).

 Hebo siempres dellos países que m'interesaron, estos países asiáticos non-costeros, que nin son industriales, nin tán tan empodrecíos pola cultura occidental como Xapón, les Corees, China, Indonesia. Mongolia, Nepal, el Tibet, cuántos países, cuánta hestoria que nin sabemos, nin vamos saber nunca y que nin damos en clase los europeos...

Esi eurocentrismu, qu'entama dende les coses más básiques (un mapamundi con Europa occidental en mediu d'una tierra que nin tien arriba nin abaxo, sinón que ye esférica) y sigui pelo que son los medios de comunicación... Vamos formando un imaxinariu raru, onde namái que Grecia y Roma son referentes, onde quedamos embelesaos mirando la edá media de los Reis ÁStures y allabamos les cortes y la filosofía de Santo Tomás, pero escaecémonos de qu'allende los Urales yá había una civilización (China) onde los puestos nun los daba'l sangre nin les perres, sinón les oposiciones (cosa qu'equí aínda güei pasa a medies).

L'eurocentrismu, o catetismu, aporta n'España a otros estremos... l'otru día taba delantre d'una máquina dixital pa revelar semeyes, y ello yera qu'había delles banderes pa los idiomes: la d'España pal castellán, la de Francia pal francés, la del Reinu Xuníu pal inglés...  y la de Brasil pal Portugués. Paez normal, pero nun lo ye, y esi ye'l puntu de despreciu, de desconocencia al que s'aporta pa col país vecín. Estúdiase la Revolución Francesa, pero non Cravos, estúdiase a Napoleón, pero non a Enrique'l Navegante... y asina con too.

Lo dicho, dos díes más de Tibetanismu, y yá tará pa cayer pa siempres nel pozu l'escaezu. Como tantes y tantes coses. Y la desconocencia del otru ye la primera piedra pa contruyir l'odiu...

... axúntate a elli.

 Y non, nun toi falando de militar nel PSOE o nel PP, falo d'asumir en parte (en gran parte) el so discursu, en simplificar el fondu y facer les formes más populistes, en "Rosadíezanos".

A)  10 puntos programáticos fáciles, cenciellos, que lleguen a la sociedá.

B) Que d'esos 10, 3 seyan "puntos estrella" alrodiu de los que lluchar.

C) Asumir el discursu anti-terrorista, asumir el discursu autonomista, asumir el discursu interclasista (baxada d'impuestos y eses coses), asumir el discursu de política esterior, asumir el discursu del poder, que ye'l que marca l'axenda. Movese nesa axenda, adaptase a esa axenda y movese nesi marcu (Hai qu'aceutar esto, ellos marquen les riegles y pa xugar escontra ellos que son l'85% de la sociedá, hai que les aceutar)

CH) Nun asumir el discursu cultural: Llingua y demás, ye equí onde ta la diferenciación y el puntu d'alcuentru d'esi asturianismu non militante (los que voten y nun tienen carné) que dexó l'asturianismu pa abrazar les propuestes del PP o'l PSOE.

D) Politizar a la sociedá, emplegar el boca-a-boca, emplegar les redes sociales na Universidá, nos trabayos, nes comunidaes de vecinos o nel club de Golf, onde seya, tou val. Tomar la idega d'una campaña continua, comentar les propuestes d'esti hipotéticu partíu asturianista colos collacios non-del-grupu col envís d'introduciles na cotidianeidá de la xente.

 E) Escoyer a daquién nuevu pero que valga pa xestionar y lliderar esti proyeutu, una cara conocida, como lo foi Rosa Díez. (Escaecese de Xuanxosés, Davides Rivas, Inacios Llopes y demás)

F) Cultivar el victimismu na so xusta midida, como fexo ella colos que la insultaron na universidá.

Esta ye una propuesta... sobre la que podría trabayase. Hai otra posibilidá, un plan B por si falla esto que ye una bona idea: La tresversalidá, facer que l'asturianismu devenga un daqué tresversal a tolos partíos ya ideoloxíes, del mou que ta presente n'IX como un daqué inherente al proyeutu, del mou nel que podría tar presente nel PP con Gabino y Pardo, y, en definitiva facer que tolos nacionalistes/asturianistes desembarquemos progresivamente o de golpe nos estremaos partios (PP, PSOE, IX) y faigamos por camudar les sos estructures dende dientro.

Nun se m'ocurren más idees.

¿Cómo pue sacá-y a Gabino 4 ó 5 puntos un candidatu que lleva 20 años calentando la poltrona en Madrid y que nin pasa per Asturies? ¿Cómo pue ser qu'IX saque un 7,5% de votos onde sacaba'l 15%? ¿Cómo ye qu'IX baxó del millón de votos si tolo que taba a la so esquierda y los partíos d'esquierda nacionalista nun fixeron más que baxar? ¿Cómo ye qu'a la xente-y val ZP? ¿Por qué'l PSOE sigui ganando les eleiciones n'Asturies? ¿Qué pasó pa qu'AA+UNIDÁ nun sumaren 2000 votos col PAS-URAS autoexcluyíu de les eleiciones? ¿Cómo ye qu'un partíu que nin pisa Asturies, nin fai campaña ye la 4 fuercia y saca 10.000 votos? ¿Por qué por primera vegada en bien d'años la 4ª fuercia n'Asturies nun ye un partíu o coalición asturianista? ¿Por qué les esquierdes desapaecen? ¿Por qué a la xente-y presta'l bipartidismu y los discursos insustanciales? ¿Por qué la pluralidá de voces amenorga a cada eleición?

N'añu y mediu sedré llicenciáu en Ciencies Polítiques, y nun teo nin puta idega de cómo responder a eses entrugues... ¿Furrula mal el sistema educativu?

Duldando y duldando si votar al Frente Popular de Xudea, o al Frente Xudaicu Popular... aporté a la conclusión de que lo meyor ye ser romanu y nun t'esmolecer por pih.aes.

Llevo pocos años votando, pero yá cansé de tirar el votu a los allumaos de siempres que faen y desfaen nos sos corripios... Y ello ye qu'un partíu necesita una cosa penriba de les demás, pa dar confianza y pa ser quien a ganar unes eleiciones (o un escañu o delles conceyalíes) y ello ye la seriedá. Y yo nun la veo nenyuri nel asturianismu (nel sentíu ampliu del términu, dende AA a URAS pasando per UNIDÁ y pel PAS)... Nun ye tolerable qu'un conceyal de la URAS nun vote al favor d'unes ordenances d'oficialidá, nun ye tolerable que de 2 conceyales y 2 duldosos (APN ye Unidá?) que sacó Unidá, heba qu'echar a ún d'ellos... Nun ye serio que de sópitu les mocedaes d'IAS colen en bloque d'UNIDÁ a un mes de la campaña o a mes y mediu de les eleiciones.

Nun ye serio, nun ye serio... Y quiero más votar a "los traidorones d'IX" qu'anque poco, faen daqué, qu'a los salvapatries ególatres estos.... poro, lo d'empadronase en Madrid nun ta tan mal, equí hai menos rompedures de cabeza colo d'a quién votar. Lo dicho, que visto lo visto, más-y val a ún ser romanu.

Masque seya fatídicu'l mes, nun quita pa qu'ún tea aburríu de tanto repasar los apuntes (Ensin s'enterar de lo que ta lleendo), o de preparar la esposición del llunes pa esa asignatura na que se quier sacar bona nota. Fartúcase ún de tar en casa enzarráu como un tigre na xaula y, como yá ye sero pa facer nada y aínda queda muncho pa que'l sueñu apuerte, da-y a ún por pasar per equí y char una güeyada a tolo que se cuez na bloguesfera y na vida...

Paez que tien que ser daqué obligao falar de les eleiciones del 9 de Marzu, eses nes que (polo visto) hai qu'escoyer ente'l lliberalcatolicismu (PP) o'l lliberalismu mazcaritáu de progresía (PSOE)... Por suerte hai más siegles qu'eses nes elleiciones, y de xuru que les hai con posibilidaes d'algamar escaños... Ensin escaecer el votu-sábana al Senáu, ehí onde ún pue poner hasta 3 cruces si-y da pola gana.

 ¿Ganará dáquién el drechu a que-y les deamos? Pamidea que non, pero como ye vezu, meyor ye tapase les ñaples y votar... Cambiando de terciu, ehí ta'l tema del albuertu, y ello ye qu'ún, a estes altures de la vida estráñase de qu'aínda heba nel mundu persones facistes o nazis (nun hai otru nome) que faigan por imponer les sos creencies anacróniques a la sociedá (y toi falando de los que tán a la escontra l'albuertu pa sí y pa los demás)... Lo mesmo que col matrimoniu homosexual o bien d'otres coses, esa llucha ente la sociedá civil que quier dase les lleis más afayadices y lliberales (nel bon sentíu, nel de "llibres") y los estamentos carcasiásticos y cavernícoles que faen por imponer la so propia moral a la coleutividá...

¿Estrañaríase la sociedá si los pro-albuertu fixéremos por "imponer la obligación" d'interrumpir l'embarazu a los demás? De xuru que diben lllevar les manes a la cabeza... ¿Pero por qué nun les llevan cuando son los otros los que quieren imponenos a nós? Y lo más murnio de la película ye que'l PSOE (supustu partíu d'esquierdes nel ámbetu estatal -lo d'Asturies vamos dexalo pa práu-) nun mueve un deu por defender esto, sinón que, pa enriba, fai por echar tierra enriba y tapecelo suprimiendo l'albuertu del so programa (en 2004 incumpliólo).

Poro, yo esti miércoles voi tar a les 19h00 en Sol, Madrid, pa reivindicar un drechu elemental: Decidir sobre ún mesmu/a, encamiéntovos a venir a los que seyáis a facelo.

Conseyu Européu, Duverger, la construición de l'alteridá, l'estáu y la nación, les llendes y les zones d'influencia, la comisión europea, la presión fiscal, les nueves economíes emerxentes, China, Europa, Bush, eleiciones, Max Weber, la transición...

Que duru ye febreru, que llargos son los díes, que curties son les hores d'estudiu... Y qué galvana da too...

 Y sí, Febreru entama dacuando en Xineru... Bramente, Febreru nun ye un mes acutáu nel calendariu, nin una riestra de 28-29 díes, ye un conceutu que tresciende lo terrenal y mundano y confúndese y fúndese, y hai díes y selmanes que siendo febreru, son más febreru qu'otres...

Bienaventuraos los que nun teais na universidá porque vuesu sedrá'l reinu de la fortuna.

Y ello ye qu'anque les más de les coses que saquen p'alantre los socialistes nun dexen de ser puxarra, hai otres, ente tantes midides elleutoralistes (cheque-bebé, aides irrisories al alquiler de viviendes), conservadores (sopresión del Impuestu de Patrimoniu) o direutamente facistes (persecución del albuertu). Como una lluga ente les ñubes ta la llei de dependencia a la que-y eché una güeyada l'otru día por mor d'un trabayu pa la facultá...

Esta llei, lo único malo que pue tener ye la vulneración de competencies, pero ye un compromisu firme col estáu del bientar y col progresu social que reconoz el drechu de los vieyos y los incapacitaos (dependientes) al cuidáu y a l'asistencia, y nun dexa fora a naide por custión de perres nin conderga al ostracismu nuna residencia murnia y buxa del estáu, sinón qu'ampara a los familiares na xera de cuidar a los vieyos... Una llei, en definitiva, qu'avera un pocoñín más a la xente unos a otros y distánciase d'esti camín pel que vamos p'hacia una sociedá na que nun miramos pal d'al llau, na que nun mos da más que-y pase a la xente (non yá a la que ta llueñe, sinón a la que ta a la vera casa)

 Teleasistencia, aida a domiciliu, centros de prevención de la dependencia, ayudes económiques a los familiares que se fain cargu del dependiente... Por fin los vieyos dexen de ser "un estorbu" y pasen a ser un suxetu más del estáu del bientar pol qu'hai que s'esmolecer... Yá yera hora.

Prúyen(nos/me) esta clas de midides, estos otros pilares d'un estáu d'un bientar que va aselando pocoñín a pocoñín y dexando pasu a una llucha por baxar los impuestos y por pagar menos... facéi lo que queriáis, pero nun me toquéis "lo mío"...

Lo dicho, menos pensar nún mesmu, qu'anque Areces marafundie los nuesos impuestos nuna TPA en castellán, hai otres coses que sí paguen la pena...

Yá tienen himnu esta xente... paez que les manifestaciones d'arguyu "nacional" qu'acompañaben a la seleición (patétiques "per se") van selo aínda más cola nueva lletra del himnu... Xulgái vós mesmos (http://www.elmundo.es/elmundo/2008/01/11/espana/1200036736.html), pero les referencies a la diversidá (o la esistencia del himnu n'estremaes llingües del estáu ta dafechu ausentes) y nun dexa de tener un tastu (paézmelo a min, a lo menos) al "viva españa alcemos los brazos..." o l'"Azul del mar" qu'agora ye l'azul del cielu... (Frase que dexa bien nidio qu'Asturies nun ye España) hehehe.

Aprofitái pa enllenavos de patriotismu español, que de xuru que vos abre munches puertes na política (FSA, PP...) Como siempre, contrúise "la nación" d'espaldes a los pueblos, y ello ye que l'únicu proyeutu d'España ye, a mio mou de ver, aquel que salga dende les "periferies de la nación", pos de l'alcuerdu llibre de les partes, podríemos tar toos conformes o mayormente conformes col tou... Lo mesmo que pasa na XE.

A piques de finar esti viax a otru país, a otru estáu y a otra civilización (d'eses coles que-y presta aliase a ZP) les valoraciones que faigo del país son estremaes (non les del viax, que me prestó pola vida)... D'un llau, el país nun ta tan atrasáu como pensaba, hai carreteres, hai coches (que contaminen la de dios, polo vieyos que son), hai industria y paez que pasu énte pasu, el bientar ta aportando a estes tierres, que nun dexen de recordar a la españa de Cuéntame...

Y lo mesmo qu'en Cuéntame, la moral y la civilización dexen muncho que deseyar... pos, nun ye yá'l tema de la diferencia cultural y les coses propies d'una cultura (lo muncho que-yos gusta'l roce, l'amabilidá y otres coses que pa bien o pa mal mos presten o non) ye la situación de la muyer la que m'esmolez. Y ello ye que les muyeres, magar qu'hebo dellos avances na so situación y anguaño hai fasta diputaes y abogaes, la perceición qu'ún tien de la sociedá al pasiar peles cais y al entrar nes cafeteríes y nos negocios, ye que la muyer nun pinta nada na vida pública d'esti país...

Les cafeteríes estraes d'homes, les muyeres tapecíes polos velos o los pañuelos y el fechu de nun veles cuasi pela cai, amás de lo que mos cuenten: que tán pa tar en casa, cocinar y cuidar de los guah.es dibuxen un panorama mui prietu pa la igualdá ente los seres humanos qu'afala la Declaración Universal de DD.HH. Esto, xunta cola confesionalidá del estáu que se diz defensor de los entamos fundacionales islámicos (magar que nun seya tan radical como otros) empuerquen l'avance d'esti país, nel que'l Rei (polo que lleí) ye'l que llidera la occidentalización (innecesaria y mala) y l'avance cultural (pernecesariu y bonu) no que cinca a los drechos humanos. Pero como en too, siempre tán pel mediu les elites relixoses empuercándolo too y fadiando'l progresu... ¿Suénavos? Y ello ye que si nun tamos nós como na edá media (na forma de pensar) y si vemos esi choque cultural tan grande (y en delles coses malu) ye por mor de que la relixón, n'Europa, n'Occidente, asitióse como un elementu cultural (o féxose por asitiala como talu) y non como un sistema de creencies organizáu que fina por constituyise nun poder autónomu que-y pon pilancos al progresu...

 Y ye que la ilesia católico y los imanes radicales nun s'estremen tanto... Lo único, ye que la sociedá occidental dexó atrás la idea de cruzada va tiempu, y la oriental ta pel camín de dexala. Esperemos que seyan quien a ello, pos la impresión d'esti pueblu ye que merez la pena.