...Cuando la xusticia ye un instrumentu, un arma, entós más te val bien llevate bien col que la tien namano. Ye meyor aselar, callar y, si acasu, dici-y amén al que controla esi brazu llargu y armáu que ye la xusticia.

Nun estáu nel que PP y PSOE nomen a los xueces, nel que los xueces pertenecen a asociaciones "progres" o "tories" que nun ye mui difícil d'atalantar quién ye'l dueñu de caduna, onde tu entres con un papel blancu nuna sala y el xuez velu blancu, y na d'al llau, l'otru xuez velu prietu... nun hai seguridá dala. O sí, la seguridá del que sabe que si combaya col poder va tar seguru y nun-y va pasar nada.

Ye la xusticia una de les pieces (nun ye la más pesada, pero sí la de más dureza) qu'afiten l'actual sistema de dominación que carez Asturies, ye'l sistema nel que ye posible criminalizar a un mozu por llevar gasolina y petardos, pidir 20 años de cárcele por él... Nun país onde por esto, ensin cometer delitu de sangre dalu puen llevate a la cárcele ensin xuiciu, tenete nella 100 díes enzarráu, aislláu de la familia, en Madrid y llueu, por poner una bomba casera na sede del PSOE endilgate 10 atentaos más??

Si ye verdá, o hai indicios de que Fer diba poner o taba poniendo una bomba, quiero que lu xulguen por eso;sí; pero namás que por eso pero non que-y apliquen l'antiterrorista, que lu incomuniquen, que-y endilguen toles coses que la policía nun foi pa facer y que-y echen enriba tola mierda que foron a pañar. Y, sobre manera, que se tenga en consideranza qu'esti home, culpable o non, nun cometió delitu de sangre dalu.

 ¿Pero qué podemos esperar d'un estáu nel que la xusticia fai política y fai una política u otra según-y peta al gobiernu?

Nada bono.

Una vegada, un embaxador, menos esperimentáu y más mozu, nel primer añu de destín nel estranxeru, suañó, a la calor de lo que deprendía ende y de la teoría, que siempres ye mui guapa, cola posibilidá d'algamar la xuntura de tol asturianismu políticu alrodiu d'unos mínimos y d'un cabezaleru escoyíu nunes eleiciones primaries abiertes a tol asturianismu (qu'al empar sirvieren pa recaudar fondos)...

El proyeutu yera guapu, y el casu ye qu'agora sigui viéndolu guapu y necesariu... Igual un día, el tiempu da-y la razón a esi embaxador tan mozu, pero l'embaxador nun quería tener razón, nin protagonismu, nin perres, nin poltrona... (Eses 4 coses poles que mata y muerre la "clase política" asturianista). L'embaxador yera un idealista, pero lo murnio d'ello, nun ye que l'embaxador fuere un idealista, yera que l'embaxador yera tan idealista como la inmensa mayoría de los sos conciudadanos, qu'igual nun facíen nada (nin faen), pero buscaben lo mesmo que él...

L'embaxador intentólo, ensin ésitu, y tien la conciencia tranquila; hailos que busquen lo mesmo que él y nun lo intentaron ¿Tendrán la conciencia tranquila? Espérolo.

Lo grave ye que, con tolo que pasó, esi embaxador, non tan mozu, piensa lo que pensó va 2 años puntu por puntu...

(Calca equí pa ver la entrevista a Asturies Ciudadana que-y fexo'l Trasgu, esi gran cronista del asturianismu)

Güei soi Rusu.

 Y separatista tola vida.

Nun fai falta ser separatista pa tener seleición nacional xugando mundiales y eurocopes: Escocia xuega, Irlanda del Norte (qnin ye nación) xuega, Gales xuega, Inglaterra Xuega... ¿Xq nun xuega Castiella, Cataluña, Asturies...? ¿Qué ye qu'ensin l'asturianu nel fútbol empaten? ¿Ensin los asturianos nel baloncestu nun son nada?

Sedrá eso...

 Puxarra d'estáu quemos da pel culu, puxarra de país que mos dexamos y gústanos... Méxennos, dicen que llueve, y nós cantamos "singing in the rain"

Nota: La semeya nun ye mía, ye de http://fueyaenblancu.nireblog.com

He dicir que nun tuvi vagar hasta va poco, y llueu, había "fuelga de fotógrafos" (toos d'esame) y tal... Equí da la cara l'embaxador, una lleenda urbana d'eses. Quixi salir delantre del edificiu de correos, primero porque gústame muncho, y segundo porque ye d'ehí d'onde vienen les coses bones (y les males) d'Asturies, y hasta ellí teo qu'averame pa recoyeles.

Vais llamame inorante (soilo dafechu) pero taba mirando agora un programa na 2, que llámase La Mandrágora y falen de teatru, y salía una obra de teatru en catalán... Y yo quedé pensando, si arriendes de monólogos cómicos y del típicu teatru de costumes, si hai teatru n'asturianu o non... Escritu vi poco, pero creyo que representáu hai aínda menos...

Si daquién me pudiere dicir dalgo sobre cómo y dónde ver obres de teatru "normales" (a min el teatru de "maruxa y el so home que ye llabriegu y bebe en chigre" nun me gusta nada...) agradecería-ylo.

Bona noticia la de que Dixebra va representar al nuesu país n'Eurovisión... A ver si ye verdá lo de los "douze points" y ganamos a los demás... anque con quedar nuna bona posición yá val. La verdá ye que ye una bona noticia que seya Dixebra'l grupu que mos vaiga repersentar na primer convocatoria.

 De mano, porque nun son folc, en segundu llugar porque son de los grupos con más ésitu que trespasaren les nueses llendes, en tercer llugar porque son del ghetto y tresmiten mensaxes que compartimos la minoría asturfalante-politizada (hai una mayoría asturfalante que ye de 60 años etc que nun ta politizada)  y en cuartu llugar porque ye un grupu que me presta.

Como Teleareces, de xuru que va cagar pa esto (como ye vezu); habremos tar atentos al youtube y a la TV3, que ye per ehí per onde vamos enteranos y vamos ver el festival... Esti mes d'ochobre sintonizái la TV3 y a ver cómo quedamos....

"Lo qu'importa nun ye que'l gatu seya blancu o prietu; ye que cace mures"

 La política, estrémase de la utopía lliteraria o económica en que fala de lo posible y lo real, lo real cambia, según les fuercies hestóriques y según el tiempu... y lo posible, tamién. Hai posibilidaes a llargu, a mediu y a curtiu plazu y la política ye facer real lo qu'ún deseya. Pasu ente pasu, adulces, o de manera rápida.

Munches vueltes, nos foros de política, caise nel erru d'acusar a tala o cuala persona diciéndo-y "ye un posibilista" o "ye un radical"... dícenlo los d'AA a los del PAS, los del PAS a los d'Unidá, los d'Unidá a los del PAS, los del Bloque a los demás... etc.

Si ún plantega agora: ¿Ye meyor ser radical o posibilista? de xuru que les aliniaciones nún bandu o notru son impepinables y faense a mou de relixón política; pero la respuesta ye namái qu'una: Depende.

Depende de la coxuntura política, depende de les posibilidaes, de lo que pueda o non ganar el movimientu...  de los oxetivos a algamar a curtiu, mediu y llargu plazu. Hai qu'escaecer dafechu la idea de que "un posibilista ye un vendíu" o de qu'"un radical nun val pa nada". Depende, depende de la situación y el contestu. Na cataluña de los 80, nun había espaciu pa una radicalización del mensax y los oxetivos: ERC; na d'anguaño sí. Yo creyo que ye un erru copiar d'otros llugares (seya Galicia, Castiella, Cataluña, País Vascu o Valencia) y hai qu'analizar un pocoñín lo que tenemos en casa y aplicá-y una estratexa única: ¿Que la política de lobbismu pa cola oficialidá per aciu d'asociaciones como "Caveda y Nava" da resultáu? Pos un aplausu y a siguir per esa llinia; ¿Que nun hai avances? (que nun ye lo mesmo que que s'algamen les coses de guelpe); entós podemos pensar nuna llinia más radical como los encierros o les fuelgues de fame polos drechos civiles.

 Lo mesmo nel planu nacional... Un problema teóricu: ¿Qué pasa si tas de diputáu na xunta y has d'escoyer ente que se reconoza'l drechu a l'autodetermín o la oficialidá? Les dos coses son necesaries, pero una tien más urxencia qu'otra. Facer l'analís de cuála ye más importante (o necesaria) y de qué métodos consiguir p'algamala ye necesario.  Yo pongo la llingua perriba de la patria, y mesmo que yo munchos, porque cuido qu'hai un tiempu pa salvar la llingua (esti) y que la patria nun ta en peligru; pero sí tal so mediu económicu y cultural; que ye la base de la patria y de la construición d'una nación. Nun se pue entamar la casa pel teyáu, y na hestoria ha haber una fase rexonalista, una fase nacionalista y una fase independentista... Les fases nun tienen por qué ser lliniales, nin consecutives, y puen quemase etapes (anque nun ye recomendable)...

Igual el fallu fo querer quemales mui ceo, igual foi poner en marcha'l tren cuando aínda nun entraren nél viaxeros, y agora quedaron na estación del rexonalismu o l'autonomismu... Nun sé cualu ye'l fallu en tola puesta n'escena del nacionalismu asturianu, pero cuido qu'hai dos coses imporantísimes:

1- La copia (consciente o non) d'otros procesos que tienen una lóxica estremada (duelme ver que supuestos nacionalistes asturianos tienen y usen "banderes vasques"; non por solidaridá pa colos vascos, sinón porque d'un mou o d'otru identifíquense na so llucha anti-española": esto demuestra que cuturalmente, el nacionalismu asturianu nun ye fuerte, ye como si fixéremos películes n'asturianu, pero copiándo-yos el guión a los estauxunidenses... Tamos mal nesti planu.

 2- La demonización d'otres estratexes, ya identificar la estratexa cola esencia: Nun creyo que la esencia d'un militante del PAS, la d'ún d'Unidá o la d'ún d'AA seya mui estremada; unos son d'esquierdes y otros de centru o de centru derecha... Evidentemente, pero cuido que pa toos tán perriba les polítiques de nación que les polítiques de clase (Sinón, en cuenta de votar AA o U, votaríen IX; y en cuenta de votar PAS votaríen PP ó PSOE). 

Hai que decatase que la esencia d'estos trés partíos ye la mesma: Poner perriba la "patria" que la "clase" (anque nengún de los tres renuncie a la so clase), lo que los estrema son les estratexes, y llueu ehí puen xulgase les estratexes: Anguaño son un fracasu les trés, eso ta nidio en votos, resultaos y espeutatives: AA en 20 años nun foi quien a superar 4000 votos, Unidá superólos pero frañó nes xenerales y agora ta silente, y el PAS yá vimos lo que-y pasó...

Nun hai qu'enzarrase nos fracasos, hai que dir a los trunfos, dir y ver por qué la CA (PAS-UNA) algamó escañu en 1991 y el PAS repitió cásique sacando un segundu en 1995... ¿Por qué? ¿Qué estratexa tenía'l partíu qu'aportó? ¿Qué coxuntura había? ¿Qué estratexes siguíen los demás? Y a partir d'ehí hai que facer lo posible por recrear eses condiciones, sociales, polítiques y culturales y repetir. 

Entamaron agora una campaña nel mio campus, pa que "respetes los llibros" y que nós, los estudiantes irrespetuosos nun los escarabayemos. Dende equí, que paez que nesti blogue dexo lo políticamente correuto a un llau, voi facer una apoloxía curtia del llibru solliñáu:

Hai xente pa la que paez qu'un llibru ye un oxetu de cultu, un daqué que trespasa les llendes de lo humanoy que tien más d'oxetu celestial y divinu que de ferramienta d'utilidá...

Yo pel momentu nun tuvi la suerte de tener nengún llibru míu asoleyáu, nin lliterariu nin académicu, pero si veo ún y véolu solliñáu diba sentime bien: porque eso amuesa un interés más alló de lo "estándar", una busca d'afondar no que ta ehí y d'entendelo meyor. Nun llibru de testu, cuido yo, el fechu de que tea solliñáu ye perimportante, porque a más d'ún afórra-y trabayu (a min aforrómelo dacuando) que daquién fo per delantre de ti solliñando ye una guía na llectura y una aida perimportante nos momentos nos que'l tiempu ye escasu.

Dende equí aprofito pa da-yos les gracies a toles persones que solliñaron llibros de testu o "qu'entraben nel esame" enantes de min y que valieron pa min y pa cientos de persones.

¿Ye posible maxinar a xente, xente mozo, xente que nun ye del royu, subiendo al youtube un videu d'ellos falando n'asturianu, conscientes de tar falando n'asturianu y esforzándose al máximu por falalo bien? Agora sí, va unos meses, cuido que non.

Agora esporpollen per ende imitaciones de la marquesina, unes con meyor nivel llingüísticu, otres cásique rayando l'amestáu, pero toes amuesa d'un esfuerzu... Con un poco márquetin l'asturianu entra...

O estra:

Otra:

Otra, ensin munchu esfuerzu:

Otra:

Ye de sobres conocíu'l casu d'esi "ser" (por dicir dalgo) qu'enzarró a la so fía per 24 años y violóla y caltuvo ehí enzarraos a los nietos-fíos... La información qu'esti casu mos apurre ye perimportante dende un puntu de vista social: La sociedá post-moderna na que tamos enxertos, va perdiendo (sobre manera nes ciudaes) dellos valores sociales: La xente yá nun se saluda, nun ye corriente falar col primeru que pasa pela cai...  Paez que son tonteríes, hasta yo mesmu nun me considero una persona a la que-y preste tratar a tol mundiu como si fore un conocíu. Pero ye pernecesario recuperar esti estatus perdíu.

 El fechu de tener una rede social, tar enxertu nuna, tener amigos, conocíos, familiares... xente qu'evite que nunca nun nos pase eso, xente que nun quede quieto y diga "ah" si mos dicen que tamos nuna secta y que nun vamos tornar enxamás... L'individualismu ye perimportante, yo considéronme un defensor d'él y pienso que los drechos individuales van primero que cualaquier otra cosa, pero nun podemos dexar que garre'l tarrén d'una rede social, vivir aisllaos del mundiu o calteniendo unes relaciones mínimes...

Eso d'Austria, enxamás pasaría nun pueblu d'Asturies... toi seguru, la entruga ye ¿Podría pasar o ta pasando agora en Xixón, Avilés o Uviéu? Dame mieu que sí...