Ye África, magar que tea a menos de 2000 quilómetros d'Asturies y que les principales carauterístiques d'esta fastera entame ún a veles en baxando de la cordalera (Secarral, xente más escuro, mayor tasa de xenque que-y zurra la badana a la muyer, mezquites, ciudaes más puerques y con más papeles pel suelu...)

 La cosa ye qu'esto nun ye tan estremao d'aquello... o a lo menos de Madrid. Na ciudá d'Alhucemes, los lletreros tán n'árabe y en francés, la xente fala castellanu (por aquello del proteutoráu) amás de les otres dos llingües... Les tiendes son tienduques de barriu, nun hai centros comerciales (Dios gracies) y la vida ye tranquila y pausada, la xente fala ún con otro, danse la mano, falen del tiempu...

La presencia policial nun ye escasa, pero nun te da sensación de tar oprimíu y paecen ser persones de bien (magar que cobren dellos sobornos)... La vida ta barata, les cais puerques (como les d'Uviéu enantes de Gabino) y les más de les muyeres lleven pañuelu que non velu.

Na ciudá vense namái qu'homes, les muyeres son escases y a la nueche nun se les ve. Asina, nuna cafetería onde sirven té y pastelinos (Riquísimos) fui a ver a non menos de 30 homes y a denguna muyer... Dacuando, sona como un anti-aéreu y nun ye otra qu'un imán llamando a la oración dende dalguna de les dos mezquites de la ciudá... (Una d'elles de calter radical) . Como digo, esto ye otro mundiu, pero nun ye tanto como mos fai pensar la tele... por más qu'heba xente con chilaba y vieyos con barba y birrete asemeyaos a Bin Laden...

Mañana voi pa Fez, y en volviendo vos diré cómo son les coses p'alló del Atles y na zona francesa...