la llibertá sexual foi una cosa que s'algamó esti sieglu pasáu n'Europa y n'Occidente. Foi ún de los mayores llogros, anque aínda queden delles coses por algamar; como la despenalización del albuertu pa finar una lucha vieya yá... Hai un peligru, seique vedáu, escontra'l qu'hai qu'alvertir y recordar lo qu'implica da-y pasu a cualaquier cosa.

Si democracia y lliberalismu nun ha implicar una desproteición del ciudadanu y la privatización (nun ye otra que lliberalismu mal entendíu); lliberación sexual nun ha implicar la puesta n'escena de práutiques contraries a ello. Tuvi viendo agora va unos minutos el programa de Cuatro "Callejeros" y abúltame increyíble qu'entá nun heba partíos mayoritarios (nin minoritarios) que propongan lo que ye de xusticia: la completa y total illegalización de la prostitución.

Porque nin el sexu nin l'amor son mercancíes nin servicios. Pue qu'heba xente agora que fale d'eses muyeres (o homes) qu'exercen la prostitución por voluntá y porque quieren más facer trés felaciones a la nueche que llimpiar escaleres, esisten, pue qu'esistan; pero ye igual que la xente que "quier trabayar más pa ganar más". Nun hai qu'escaecer qu'el negociu del sexu, mesmo que nes rellaciones llaborales, básase nuna rellación desigual, y tracamundiar eso ye facer una mala interpretación que pue conducir (y conduz) a conclusiones terribles como les que tamos viviendo. Hailo en Madrid, hailo na gran vía a dellos centenares de metros de mio casa, hailo na Casa de Campo, n'Asturies hailo -que yo sepa- nel Campillín...

Ye terrible que seya delitu ser antimonárquicu y quemar una semeya del rei y nun lo seya ser puteru (o ser puta).