Refugóse'l plan de salvación de la economía de George Walker Bush (Xurde Caleyador Bardial pa los hiper-asturianistes) y ye normal. L'analís que se pue facer d'ello ye mui estremáu, probablemente tenga muncho que ver la popularidá de George Bush, lo difícil que ye facer qu'un parllamentu americanu, y más de mayoría republicana aprebe una xuba d'impuestos, o lo cerca que tán les eleiciones y lo lóxico que paez que seya'l nuevu presidente'l que faiga les polítiquesa afayadices.

Sicasí, lo importante d'esto ye'l discursu qu'un home, ún de los homes "más de dereches del mundu" fexo. G. Bush faló de la necesidá del estáu d'un estáu que yera la única ferramienta que yera quien a afrontar la problemática de la economía... L'home ye l'únicu animal que da dos vueltes na mesma piedra, y ye lo que ta pasando. Cada vuelta qu'hai una crisis, más keynesianismu, más echar per esa boca escontra'l llibre mercáu y más falar bien del estáu. Eso fexo Sarkozy, un home de dreches, increyíble na asamblea xeneral de les Naciones Xuníes... agora foi Bush... volverán les vaques gordes, dalgún día, y otra vuelta, gracies al llabor económicu del estáu, y de la que les coses vaigan bien, volverá a lliberalizase too, volverá a echase per esa boca escontra l'estáu y otru ciclu. Los ciclos son eso n'esencia, la estupidez que mos fai renegar de les ferramientes que mos lleven el bientar; l'estáu y el llibre cambeu. Colo cenciello que paez decatase de que la solución a los problemes económicos pasa per atopar l'equilibru ente l'estáu y el mercáu... pero siempre la cobicia fai escapar d'esi equilibru y empobinar pa otres nueves "cotes de mercáu"... Ye lo que pasó cola borbolla inmoviliaria, colos trataos de Maastritch y tolos que vinieron tres d'él y tola ideoloxía de la trilateral, de Reagan y de Thacher...

Y eso ye o va ser la hestoria de la humanidá que mos queda per delantre: Una de Reagan y otra de Roosevelt, una de neolliberalismu y otra de socialismu... Son too ciclos, nun hai ideoloxíes.