L'ultraderechista Haider, morrió nun accidente de tráficu bien raru. Salióse de la carretera "por causes desconocíes" y nun llevó a naide per delantre... Ta bien claro qu'esto, ya bien raro en sí mesmo, cuando-y pasa a una persona qu'influi tanto nel panorama políticu européu nun podemos sinón sospechar de que foi un asesinatu.

"Móviles" hai bien d'ellos. Dende'l pro-européu, preferiblemente Francés (que ye siempres Francia la que tira pol carru européu) que ve nel políticu neonazi un pilancu pal desendolcu del europeísmu. O bien nel estáu alemán, que ven peligru de que s'estienda l'amenaza al norte d'Austria. O quien sabe, igual foi dalgún asuntu internu d'Austria el que llevó a eso...

Seya como seya, la práutica de la "guerra sucia" del GAL, anque n'España nun se faiga, o nun se faiga como enantes, ye bien común nos más de los países europeos. Iparretarrak o como s'escriba, el so líder, tamién morrió nun accidente de tráficu, polo visto quedó dormíu nes víes del tren... y el tren claro, llevólu per delantre. Ye una pena qu'estes coses seyan bien comunes y nada rares na vida política. Sicasí, delles veces paez que son necesarios... POdríemos reabrir el debate sobre la "Raison d'état" o'l "Deber ser" democráticu, lliberal y de drechos... En verdá, l'asesinatu d'esti home da pa un debate filosóficu sobre principios, valores, ideoloxíes y si la fin xustifica los medios. (Evidentemente, la fin xustifica los medios, eso siempre, la entruga ye si la fin agora, xustificaba los medios... ¿Sabrémoslo nos próximos díes?, dúldolo).