Comments

 A consecuencia d'esto, un grupu de xente vien organizando dende va tiempu y dende unes posiciones más bien anarquistes, dellos actos de protesta y vindicación del supuestu procesu de privatización qu'implica Bolonia. El so gran eslógan ye, equí en Madrid, na mio facultá a lo menos "Fuera Empresas de la Universidad". Y les sos principales crítiques céntrense en dellos puntos:

A) La esistencia de másteres pagaos por empreses

B) La supuesta imposibilidá d'estudiar y trabayar a un tiempu.

C) Les beques-préstamu.

D) La supresión de delles carreres (o l'amenorgamientu d'elles) como filosofía, por exemplu. Y un modelu universitariu centráu nel mercáu llaboral (mercáu non camiento que ye otru d'esos eslóganes)

A: Esta paez ridícula respondela siquiera, los másteres nes universidaes pagaos por empreses, paezme, esistieron primero de que yo ñaciera, lleven nelles bien de tiempu, y pa bien o pa mal, nun tienen munchu que ver cola denomada converxencia europea. Siempres foron daqué d'elitismu que yo nun veo bien, pero desvenceyao dafechu de la XE.

B: La supuesta imposibilidá d'estudiar y trabayar a un tiemu básase nel cambeu del sistema d'evaluación y docencia: Agora habría clases más pequenes, más participatives y nes que primaría l'asistencia y el trabayu diariu arriendes de la reflexón frente al modelu d'estudiar la montonera d'apuntes y presentase al esame: Que fai que bien de xente quiera más nun dir per clase nunca (y aprobar asina)... PAezme, que nuna universidá onde hai 2 bedeles per planta (a cuatro plantes, dos turnos, contái cuántos bedeles habrá), que básicamente nun faen otra que tocase los tolanos... Contái el númberu (bayurosísimu) de profesores que nun s'ocupen de la clase, a los que nun-yos da más que la xente apruebe o non, que nun ponen nin enfotu nin nada en dar les clases y pa los que l'autividá docente ye secundaria de la so "perimportante xera investigadora"... La llibertá de cátedra ta matando l'aprendizax.

Nun dexa de ser raro, ya illustrativo al empar, que quien más ta tres d'estes protestes seyan los mesmos anarquistes-perroflautes de cafetería que nun pasen per clase (sacantes honroses esceiciones). Tornando a lo de trabayar y estudiar, ye bien claro que nun s'ha de compatibilizar, la universidá ye un centru de formación, de xeneración de capital humano, tamos capitalizándonos per X años y asina poder salir al mercáu llaboral. Si hubiere una bona política de beques (y eso habría que reclamar) nun fadría falta trabayar al empar... Otra vegada la galbana tres de too.

C: Les beques-préstamu, nes que'l suxetu receutor ha devolver la totalidá del préstamu-beca (ensin intereses) n'acabando la carrera nos años que vienen darréu, paez que les pinten como "otru pasu del capital", frente al sistema d'anguaño... Yo nun lo veo tan prieto, nin me paez tan malo. Cuido que ye bono, y una manera de que la xente escueya la carrera pensando no que-y gusta, sí, pero tamién nel futuru. Por exemplu, un mozu que ye mui probe y mui bonu, que-y pagamos toos (la sociedá-estáu) una beca préstamo, y qu'en saliendo de la universidá algama'l nobel y gana bien de perres nuna farmacéutica (por exemplu) habría devolver l'ayuda que-y dimos, y véolo bien.

D: Fastidia tener que dir hasta Madrid a estudiar Ciencies Polítiques, pero si la mayoría de los qu'estudiamso estes carreres acabamos trabayando (les más de les vueltes na función pública, pos ye pa opositar que te val esto), nun ye casual. Lo que nun podemos tener, ye una facultá de filosofía en cada pueblu, en cada barriu, formando caduna 100 ó 200 persones añalmente, pa una demanda de profesoráu que nun ye nin de 20 persones al añu. ¿QUé porcentaxe d'estudiantes de filosofía acaba trabayando de filósofu na universidá o nel institutu? ¿Un 5%? ¿Por qué hai más facultaes y places de filosofía que de polítiques, si hai menos demanda o aproximada? Nun soi pa entendelo. Cuido que la universidá habría d'adaptar más la ufierta a la demanda del mercáu (y yo nun digo que desapaeza la carrera), pero nun ye creyible que teamos pagándo-yos toos beques a bien de filósofos pa qu'acaben nel paru. Quiero más pagar dos beques a dos médicos que sé que van trabayar y van curanos, que pagar una beca a un médicu y otra a un filósofu que va acabar en paru.

Paeceré nazi o daqué -ye políticamente incorreuto dicilo- pero nun me paez que la universidá seya o heba ser la "casa de la conocencia" pola que nagüen tantos... Pienso qu'ha formar xente cualificao pa trabayos cualificaos, y que nun sé notres universidaes, pero yo a la de mio, xulgaréla polo bien que me preparó pal futuru, pal trabayu y pa les oposiciones, y non porque m'enseñó más. El modelu esi ensin disciplina, tresversal nel que'l profesor ye "ún más", nun me convence. Yo, si quixere conocimientu, nun siguiría un plan d'estudios, garraríame 3 ó 4 asignatures de filoloxía francesa, dalguna de filoloxía asturiana, otres d'hestoria del arte, delles de polítiques.. Pero eso nun ye plan, y muncho menos ye plan que lo paguemos el conxuntu de los ciudadanos.

La universidá, ha ser un llugar nel qu'heba igualdá d'oportunidaes, un llugar nel que la xente tea formada acordies con trés coses: 1- Les sos ambiciones, 2- La demanda del mercáu, 3- Les sos capacidaes. Toi dafechu a la escontra d'una universidá abierta a toos, defendo la PAU y la selectividá, y nun pienso que na universidá pueda entrar quien quiera, pero lo mesmo que defendo eso, defendo que nun seya'l dineru la barrera, sinón les ganes y la intelixencia.

P.D. La universidá española ye una casa putes, endogámica, enllena de xente y catedráticos que nun saben dar clase, que nun fixeron el CAP nin daqué paecío, que nun faen otra que lleer los apuntes vieyos y rancios que tán mariellos del pasu'l tiempu. Una casa de putes que coloca bedeles a mamplén, una casa de putes na que les notes pónenteles pol sistema del círculu concéntricu (del que falaré bien ceo), onde los profesores dan 6 hores selmanales de clase (frente a les 18 d'un profesor d'institutu o les 20 d'un mayestru d'escuela)... Nun quiero una universidá onde la docencia nun seya vocacional, enllena de xenticaya politizada, que tien cátedres por ser amigu de tal o cual diputáu o por tener el carné del PP o del PSOE... Alcuérdome que nel institutu, había siempres 1 profesor bonu, 1 llocu y los demás normales... Na universidá, tienes 1 bonu, y los demás puxarra (na puxarra hailos llocos, hailos idiotes, hailos ineptos y hailos pasotes). Bienllegada seya una reforma que los ponga nel so sitiu, anque soi pesimista con Boloña: Nun ye abondo.

Comments

 Tres d'estes eleiciones, URAS-PAS (onde'l que más votos pon ye'l PAS), ye la cuarta fuercia del país, tien 11 conceyales y ye equipu de gobiernu y llave en dalgún llugar tan importante como Villaviciosa.  El PAS, como partíu parllamentariu que foi, como primer partíu estraparlamentariu, como cuarta fuercia del país, como partíu más votáu (3 vegaes dobló en votos a Unidá) d'Asturies tien que responder.

El PAS ta anguaño silente. Tien ensin convocar un congresu nacional dende l'añu la pera, hebo ún en 1998, otru en 2002 paezme y d'entós p'acá nun hebo más... Dos años de retrasu (paezme que ye una vulneración del artículu 19 de los sos estatutos). Posibles illegalidaes al marxe, y falando de responsabilidá política, el PAS tien que facer daqué. Nun pue ser que l'aición seya nun se presentar a les estatales y callar la boca. Nun pue ser qu'esti partíu nun aclarie si va siguir, si tien intención de siguir cola URAS, de renovase o de morrer, y mesmo'l so cabezaleru. Nun pue ser que la cuarta fuercia d'asturies calle la boca y siga silente, llimitándose a poner dalgún artículu d'opinión que tal paez que'l PAS ye la xustifiación pa que Xuan Xosé tenga daqué colo que firmar embaxo los artículos de LNE.

Mui cómodu ha tar onde ta que nun fai nada por cambiar la situación. Les eleiciones nun se ganen na campaña. Los escaños? Tampoco. Hai que trabayar por sacar les coses, hai que facer sprint, pero tamién trabayu de fondu. Poro, hai partíos que dan ruedes de prensa, otros que peguen cartelos, dellos hasta faen denuncies, otros dan mítinos, congresos, alderiques, conferencies, executives... ¿Por qué nun hai nada d'ello nel PAS? ¿Por qué los militantes del PAS nun s'alcen escontra lo que ta pasando nel so partíu? ¿Nun se decaten de que son el buque insignia del asturianismu? Munchos queremos más dir notros barcos porque mos gusten más o porque'l capitán d'otros recuérdanos a Haddok, un barbudu peculiar nel que nun m'enfoto al timón. Pero ellos son el buque insignia, quiciabes quixeren más qu'Unidá tuviere más votos qu'ellos y sacare escañu (Y yo tamién... ¿Quién non?) Pero pa bien o pa mal la responsabilidá ye d'ellos, y d'ellos nun salió nenguna propuesta. La responsabilidá ye d'ellos y d'ellos nun salió nengún actu. La responsabilidá ye d'ellos y d'ellos nun salió pallabra.

¿Ónde ta la Xuventú Asturianista? Vaya organización que nin tien cabezaleru, nin voceru nin pegó una puta pegadiella na vida. ¿Onde tán les pancartes o banderes del PAS nes manifestaciones? ¿Ónde ta esi congresu? ¿Ónde les esplicaciones tres del fracasu eleutoral? Notros llugares asúmense los erros, acéutense les consecuencies, y la xente dimite: Ver Marqués, ver Llamazares... Paez que nel PAS non. Notros sitios evalúense estratexes, faense campañes, danse comunicaos de prensa, particípase nos movimientos sociales (ver cualquier partíu) paez que nel PAS non. Paez que'l "PAS ye different"

 Y ello, si'l PAS nun fore otra que'l nome col que-y gusta firmar a Xuan Xosé na Nueva España nun diba ser mayor problema. Pero preste o non hai 2,2 asturianos de cada 100, más de 10.000 que por una razón o por otra, o a falta de daqué meyor, enfotáronse nellos (y tamién na URAS). Por ellos, por quien los votó, tienen qu'asumir les responsabilidaes. Por toos, por quienes nun los votamos pero que somos ciudadanos d'Asturies, tienen qu'asumir les responsabilidaes que'l pueblu-yos dio nos sos cargos públicos... por nós, que nun los votamos pero votamos asturianismu, tienen qu'asumir les responsabilidaes.

Si-y pido responsabilidaes a la FSA o al PP o a IX como asturianu, al PAS pído-yla como asturianu y como nacionalista.  Que les asuman yá, porque d'ellos son y a naide-y les puen endilgar.

Comments

L'otru día, contáronme, que nun concursu de Cuatro (canal sociata) entrugaben a la xente pol "dialecto que se habla en asturias (sic)"... Igual de zoquetes los qu'entrugaben que los que respondíen... y mientras esto pasa nel estáu al que-y debemos... ¿Qué-y debemos? Yo nun-y debo nada. Demientres que l'estáu nel que tamos enxertos danos el llombu, pasa de nós, desprecia la nuesa llingua, el nuesu pesu políticu, la nuesa cultura y los nuesos intereses en forma de llinies elléutriques canceroses o de centrales de ciclu combináu, un paisín, diminutu, aínda más pequeñu qu'esti, a más de 1000 quilómetros asoleya un sellu con una frase n'asturianu.

¿Por qué ye que nun país como Mann o como Escocia, onde lo único que m'axunta a ellos ye la música y la raza (ellementos más bien febles pa cualaquier cosa y más pa un estáu)? Por qué ún siéntese más en casa n'Edimburgu, onde siente un cantar que yá tien sentío nes cais d'Uviéu qu'en Madrid? ¿Por qué l'estáu mos da la espalda? Y sobre manera: ¿Por qué tenemos tantu aguante que mos quedamos como tamos? 

Nun quiero nada d'esti estáu, y nun ye que nun lo quiera porque l'estáu me dea noxu "per se"; siéntome innoráu, discrimináu, desconocíu, estranxeru... somos los negros d'iberia, aquellos que nun tienen drechos, aquellos con una llingua qu'esmolez más al gobiernu d'una islluca nel Mar d'Irlanda más qu'al gobiernu de Madrid con bien de competencies nel nuestru país.

Lo dicho, que si nun hai independencia, quiero facer estáu con Mann.

Comments

Si hai daqué más caciquil, más puerco, más gochizal y más interesao qu'un partíu políticu, ello ye (de xuru) un sindicatu mayoritariu. Cola so xente "lliberao" (Lliberáu: Home o muyer que queda na sé'l sindicatu ganando lo mesmo qu'un que trabaya), cola so participación d'esceición en tolos comités d'empreses (si yes de CCOO o d'UGT nun da más que namái que representes al 1% de los trabayadores de la to empresa, l'asientu na mesa de negociación ta aseguráu)...

Y llueu, esi tresvase tan guapín de puestinos nos sindicatos a poltrones socialistes (y en dellos casos d'IX) nun dexa de tener el so aquello. Los sindicatos nun dexen de ser anguaño más que xestores del diálogu social, dexaron de ser les organizaciones vindicatibes que lluchaben polos drechos sociales de los trabayadores, anguaño nun son más que les prolongaciones de les empreses mediático-polítiques que toos conocemos y que nun dexen de traicionar l'interés de los trabayadores a la mínima de cambeu: (P. Ex. la fuelga na xusticia)

 Murnia realidá esta na que firmamos por "quedanos como tamos" y que nun mos dexen peor... ¿Ónde quedó l'aquello de les lluches sociales? Nun lo sé. Nun fai falta ser comunista (digo yo) nin siquiera d'esquierdes pa querer unes condiciones de trabayu dignes, pa reclamar les 35 (o les 30 hores, como proponía Chávez en Venezuela) llaborales selmanales... pero bono, esto quedó pa prau, esmoleznos más que mos baxen los impuestos, que mos "dean" (¿dean? como si foren de la fortuna particular de ZP) 400€ etc...

 Lo dicho, que'l pueblu tien lo que se merez... el problema ye cuando ún nun ta d'alcuerdo cola mayoría y tien que lo tragar...

Comments

1- Nun lu tienen los Valencianos, un diariu na so llingua

2- Nun lu tienen los vascos (pesllaron l'engunkaria)

3- Nun lu tienen los gallegos (lo más averao ye un periódicu gratuitu que sal de llunes a vienres) (http://www.l-v.es/)

4- Si lu llamen de centro na Asturies Lliberal... veo a un Federico Ximenez Losantos xDDD

Nun sé, pero bono, diba tar bien si fore realmente de centro y realmente fore verdá...

Comments

 Bien ye verdá, esto hai que lo dicir, que na ALLA nun podemos dexar entrar a ún o a una con ser bon filólogu/a o escritor/a. Fai falta un daqué de compromisu cola llingua y yo, como nun conozo a Berta Piñán nun sé si lu tien.

Con too y con eso, nun quería falar d'esta muyer, sinón de la política xeneral de l'ALLA pa colos académicos de númberu y tal... Anguaño tolos académicos de númberu menos ún (correxíime si m'enquivoco) son asturianos (la esceición ye González-Quevedo) y faise una norma p'Asturies y dende Asturies, cuando'l nuestru idioma ye daqué que degola les llendes d'Asturies con muncho.

Diréis eso de que l'ALLA nun tien competencies fora d'Asturies (y ye verdá) pero tamién ye verdá que podría teneles si les comunidaes autónomes d'Asturies y Castiella y Llión aportaren a alcuerdos, o los estaos español y portugués. Con too, pienso qu'hai que facer una norma pa toos, pasu ente pasu (ensin dexar que'l trabayu normalizador alredor del estándar d'anguaño quede pa prau). La llingua ta viva n'Asturies, menos pa Llión, pero quiciabes más nes tierres de Miranda. ¿Por qué nun se da'l pasu de poner un académicu de númberu Mirandés? ¿Por qué nun se perfila una estratexa a mediu plazu pa que l'ALLA devenga la institución cimera de les lletres mirandeses?

En Miranda nun hai institución, namái qu'una convención ortográfica, en Miranda hai xente mui válido (ún d'ellos foi nomáu académicu d'honor de l'ALLA) Pero... por qué nun se da'l pasu? Tampoco ye que la metá l'ALLA seyan Mirandeses, pero, si hai un llionés por qué nun pue haber un Mirandés? ¿Nun diba da-y muncha proyeición que la nuesa academia presidiérala un portugués de Miranda? En fin, sé qu'hai munchu provincialismu entá (y dellos nun tienne nin vergoña de reconocelo) 

Comments

Falaron tamién de la lliteratura en llingua castellana y de la rellación ente los escritores d'Europa y los d'América... (Bon alderique pa falar de Miranda y Llión).

Too esto, insomne yo, llevóme a pensar na nuesa lliteratura dende'l puntu de vista d'un llector normalucu o probetayu (he reconocelo, gustaríame lleer más de lo que lleo) y lleo más pel branu que'l restu l'añu. Hai una lliteratura (nun sé si bona o mala) depués de 1981 y podemos falar d'una continuidá: Tolos años hai noveles, tolos años hai llibros de poesía, tolos años hai teatru (d'esto último nun toi seguru) hai una bona riestra de nomes, de nomes conocíos, un sistema de premios (probetayu pero acordies colo que ye la realidá llingüística y alministrativa del idioma) y hasta hai dalgún nome que dacuando trespasa les llendes y traducen a otres llingües (verbigratia Xuan Bello).

Sicasí, habría que pensar si lo qu'hebo enantes del Surdimientu ye una lliteratura a la que merez la pena rendir homenaxe pola so calidá lliteraria o namái que pol fechu de tar escrita na llingua que ta escrita... Nun teo constancia (nun hai constancia) de novela dala fecha enantes del últimu terciu del sieglu XX, y nun mundiu onde esti xéneru ye'l más lleíu y valoráu nun contribui munchu al esporpoye del idioma.

D'otra banda, habría que plantegase si podemos considerar que la lliteratura asturiana (o asturlleonesa, más bien) tien "autores" nel sentíu de persones con bien d'obres nes qu'heba una evolución, nes qu'heba una pluralidá d'escritos y non "dellos poemes escaecíos de dellos escritores".

Marirreguera: Tien 3 poesíes (Pleitu ente Uviéu y Mérida, Dido y Eneas, Hero y Leandro) y 2 pieces de teatru: Diálogu Políticu (inaugura un xéneru mui asturianu) y L'ensalmador. Cuido que tien muncho de simbólico pol aquello de ser el primeru, y que tien calidá... pero nun tien bayura.

Bernaldo de Quirós tien namái qu'un poema. Esos son los nuesos barrocos...

Según la recopilación fecha equí: http://www.cavedaynava.org, cuido que namái podemos falar d'autores de verdá: de Teodoro Cuesta, García Rendueles, Pin de Pría y pocos otros... Yo d'eses, recomiéndovos la que pa min (masque seya de tema relixosu) ye una de les meyores poesíes escrites n'asturianu de la hestoria que ye "Refugium Peccatorum"---> http://www.cavedaynava.org/refugium.txt .

D'otra banda, quixera tiravos el guante:

1. - ¿Cuál o cuálos son pa ti los autores (si ye que los hai) más importantes de la lliteratura asturiana y que se puen equiparar a Cervantes, Molière, Victor Hugo, Dickens, Poe, Stevenson, Shakespeare, Tolstoi, Puxkin o Dostoievski (si ye que los hai)?

2. - ¿Qué obra fecha n'asturianu enantes del Surdimientu "ha lleese" pola so calidá ya importancia?

3. - ¿Hai dalguna obra escrita n'asturianu -enantes del surdimientu- que mereciere que'l mundiu la conociera y la punxere a la vera d'otros clásicos?

 Pídovos que nun vos dexéis cegar pol amor patrióticu...

Comments

Va tiempu había un home... llamábase Gandhi... inventara métods democráticos bien efeutivos...

Comments

Foi mui famosa (de xuru vais conocela) y tien versiones n'inglés polo menos... (sona bien, pero non tan melguera como en portugués), pena que nun heba versión asturiana... O, meyor, pena que nun heba esta clase de música n'asturianu.

Comments

¿Costó reconocelo dellos segundos eh?

La realidá ye representativa, y un mapa nun dexa de ser una proyeición d'una realidá, que s'interpreta y se representa según la cultura propia; por exemplu, n'Europa tenemos por vezu representar el Norte Arriba, y facer mapes a vista páxaru; al tiempu que n'otres cultures faenlos horizontales. Poro, nós tenemos el conceutu de llende como una raya fina, y non como una fastera que nun ye de naide, como pasaba na Edá Media o pasaba n'otres cultures.

Pa la construición nacional, la construición d'un proyeutu de nación, faise perimportante l'estudiu de los mapes, y el cómo los mapes xueguen un rol importante na escena política.

Los guah.es reconocen mapes de comunidaes autónomes en colexu, hai partíos qu'usen el mapa del país como referencia (PAS-URAS, por exemplu)  y naide nun pue dicir que'l mapa xuega, mesmo que llingua, bandera o himnu (y cuasi hasta más) un papel importante na representación de la realidá.

Munchos asturianos nun visitaron enxamás L.lena o A Veiga, y toos saben que ye parte del país porque lo pon nun mapa. Puen defendete con uñes y dientes l'asturianidá d'estes dos poblaciones magar que nun les vieren "in situ" enxamás. Tal ye'l poder d'una construición como un mapa.

Fasta equí, nun dixi nada que nun se supiera. Agora, lo que yo quiero analizar, ye si la grandor d'esi mapa influi na perceición de superioridá-inferioridá d'una comunidá. Pa mio idea, influi y muncho. Por exemplu, los catalanes, los pancatalanistes más bien, usen un mapa enorme de Cataluña, Valencia, Baleares y parte d'Aragón y Francia y un pueblu de Cerdeña, un mapa equiparable al de Portugal n'estensión y que degola les proyeiciones d'anguaño. En Galicia, el nacionalismu esiste, pero ye mui pequeñu (en comparanza con Euskadi o Cataluña) y pue que seya en parte por nun ser o nun proyeutar un mapa tan grande. Sicasí, l'emplegu del argumentu lusista, pue averar a esta realidá a una imaxe de grandor, que ye la qu'interesa.

En Euskadi, mesno nos carteles d'Euskal Presoak Euskal Herria, que nel propiu nome-patria que vindica'l nacionalismu "Euskal Herria", preséntase al país de los vascos como daqué que pasa perriba les llendes d'estaos y de provincies y comunidaes autónomes.

Córcega tienlo fácil con un mapa que refuerza la insularidá, poro, la singularidá, mesmo que Canaries.

Andalucía, que nun tien más llingua que la Castellana, tien un movimientu presente nel parllamentu y la vida pública por mor d'un territoriu que compite mano a mano con Portugal.

Miranda ye enana, una comarca, y nun tien nacionalismu nin embrionariu siquier.

Escocia ye más grande que Bélxica, y amás féxose la película de Braveheart (vuelvo al artículu de los mitos), poro el nacionalismu desendolcóse.

Irlanda ye llibre por ser una islla, non por ser celta, celtes hai munchos, pero islles celtes namái qu'esta.. y la de Mann, que ye como MIranda, pequeña.

Quebec ye mayor qu'Uruguai, Paraguai, asemeyáu a Bolivia y más grande que la mesma Francia. Hai nacionalismu.

En bien de países de Yugoslavia, medró'l nacionalismu nel mesmu momentu en que Serbia perdió en grandor territorial. El Kosovismu, nun ye más qu'albanesismu, y Albania yera grande en comparanza.

Flandes ye media Bélxica, y si consideramos Holanda+Flandes ye muncho mayor.

Lo dicho. Los mapes xueguen un papel mui importante na construición nacional, un mapa, dizte lo grande que yes en comparanza col mundiu. Dizte lo grande que yes en comparanza col vecín, dizte lo asilláu que tas (si yes islla, por exemplu) y bien d'otres coses.

La defensa d'un mapa d'España como'l que ponen cuando dan "El Tiempo", nun dexa de contribuyir a eso, pos nun ye casual que na TV3 (Televisión Catalana) dean el tiempu del restu de países catalanes col mapa d'ellos ehí.

Poro, faise necesario plantegar el mapa d'Asturies. Nun se pue reivindicar la nación más pequeña d'España (Principáu d'Asturies < Galicia < Galicia con anexones < Euskal Herria < Cataluña < Paisos Catalans) Fai falta facer un mapa d'Asturies atractivu, un mapa que tresmita non una inferioridá en comparación colos otros territorios sinón facer un proyeutu de país. Poro, precísase afitar un mapa aceutáu por tol nacionalismu (d'esquierdes, de dreches, del partíu d'Abel, del partíu de Caín...etc), un mapa unívocu (non cada ún facer el de so), col enfotu de reclamar qu'ASturies ye daqué que trespasa les fronteres (o la Confederación Panastur o lo que seya). Nun quiero dicir qu'heba qu'anexonase llión o cantabria o miranda, n'absoluto, sinón vender una proyeición de nación que supere les llendes d'anguaño y tresmita una imaxe que refuercie l'autoestima, que nun se pue vender siendo'l "mapa nacional" más pequeñu que se propón (mesmo Aragón ye más grande) 

Comments

Un país nun ye nada ensin los sos mitos, ensin les sos lleendes, ensin la so hestoria y los sos héroes. Un proyeutu de país (abiertamente nacionaliegu o non) precisa d'estes coses pa construyir un imaxinariu míticu qu'axunte a los miembros d'esa comunidá nacional.

Programes de dibuxos na TV que marquen a xeneraciones, o non de dibuxos, contribuyen a facer y llevantar esi imaxinariu, y ye un pegollu perimportante de la construición nacional que nun hai qu'escaecer. Sicasí, pa contribuyir con fuercia a esta idega, fai falta esparder unos mitos, unes lleendes una hestoria (inventada o non, esaxerada o non) que contribuya a esti fin.

Fai falta, quiciabes, una Gran Hestoria d'Asturies escrita dende'l puntu de vista nacionaliegu (ensin dexar de llau'l rigor y cayer na fabricación de fábules), pero faciendo por que rescamplen nella los personaxes que contribuyan a la formación d'esi imaxinariu nacional. Los catalanes tienen a Jaume I, los franceses a Jeanne d'Arc, a Charles de Gaulle, a Carlomagno, los españoles/castellanso al Cid...

Asturies nun ye diferente, nun tien nin más nin menos héroes qu'otres comunidaes nacionales, los tien, tien xente que fexo llogros similares, pero polo que seya nun se los pon de relieve: Belarmino Tomás, Aida Lafuente, tienen ingredientes a esgaya pa constituyir referentes de comportamientu modélicu y ser héroes del sieglu XX: Pero fai falta que la drecha asturiana fine por aceutalos (Nel PAS nun finen por aceutalos).

Nun se pue facer un proyeutu nacionaliegu basáu en Xovellanos, Xovellanos ye un inteleutual, un referente de pensamientu y de teoría y práxis política, pero nun ye un héroe, nun mos engañemos, nun s'avera a esi gran referente a esi "Ché Guevara", Lenin, Rosa Luxemburgo (tamién les ideoloxíes, non sólo les patries, tienen héroes)...

Pero Montesquieue, Marx, Rousseau nun son héroes. Nun ye héroe Xose Lluis García Arias, Xuan Xosé Sánchez Vicente, Xovellanos nin Xuan Bello (arriendes que los héroes siempres lo son a posteriori). Ye quiciabes un erru del nacionalismu asturianu, tan centráu na defensa del asturianu como llingua, que tuvo que tirar de persones con "auctoritas" como Xovellanos y bien d'otros pa construyir el so pensamientu y un poco menos de persones con "potestas"...

Falando de "Potestas", vienme a la mente Gonzálo Peláez... podría ser otru héroe, quiciabes tien él munchos de los atributos, aínda Don Pelayo, que paez que mos lu roben pero ye de nueso... Con too y con eso, los héroes han ser asumíos pola coleutividá, non poles élites, y equí, n'Asturies, les élites nun tamos d'alcuerdu n'asumir a naide nin mos esmolecemos por esta clas de coses que, de siempre, finen por facer un país...

 Naguo por un Bolívar, un Lénin, un Ché Guevara, una Jeanne d'Arc, un Cid, un Garibaldi... un héroe tráxicu que faiga por esparder el nacionalismu y da-y una idea más simbólica. Pa unes coses somos mui románticos y pa otres nada... lo que son les coses. 

Comments

http://nunhaimas.blogspot.com

Comments

He da-y la razón, y ye que les espresiones propies ye lo que-y da un tastu estremáu a una llingua, ye lo que mos fai ver que nun ye que "jerga" (castellanu) o "xiria" (Portugués) n'asturianu seyan "xíriga", non, ye qu'hai espresiones propies...

Prestaríame qu'ente toos fixéremos lo posible por rescatales del escaezu pa onde s'empobinen. El nome d'esti blogue emplega una d'eses espresiones que nun tienen traducción direuta (nun sé a portugués, pero n'español lo más asemeyao a "echar la llingua a pacer" ye "hablar al sabor de la boca")

Entamo yo'l llistáu col deséu de que la xente lu siga: Nun pongáis les miles que vienen nel DALLA, namái les qu'usáis o sentistis usar dacuando... :-) y penséis que nun coinciden coles castellanes.

Echar la llingua a pacer, Nun ser quien a..., A cara perru, Cayer del ñeru, a cuentu risa,  llingua sacavera, tar como un merucu (fríu), axúntase la fame cola gana de comer, tar como una maniega, tar como un cestu, sacar los pies del cestu, ver les oreyes al llobu, andar los mures en caxón, dar en focicu, tar de focicos, meter el focicu, tener la boca como un payar, dexar daqué pa prau,  dir/tar de pingu, mandar a ver la ballena, veles venir, cielu la boca, tener un furacu en bolsu, cara pote (esta nun sal nel DALLA: yo sentíla como "Poner cara inespresiva-enfurruñada"), facer l'osu, ver al osu, facer un cutu qu'escarabaya'l pelleyu, más ruin que la fame, alzar el pendín, saber más que les curuxes, como la curuxa,  poner pingando, tar pingando, como en casa güelu, cagar en focicu, tar fechu una llaceria, poné-y portielles a la mar, nun tener un día con otru, llantar na cara, dar col culu tres les ruedes, ser fueu en culu, De mano, dar en duro, a cuentu risa, mexar y nun echar gota, díi de gües (1250 m2),

Hai más, punxi namái que los qu'oyí dalguna vegada y se m'ocurríen agora... 

Comments

 Toi duldando ente Rapazica y Seique non.... :-) qué pena que nun hai festival d'asturianu internacional...

Vien ceo vais tener noticies de min y d'eses tierres de Miranda...

Comments

Paez que tamos avezaos a esti tipu de semeyes, pero ye bien fácil d'atopar un daqué de raro, d'anacrónico, de terrible...

ZP promete'l cargu delantre d'una cruz católica que ta pente medies de la Constitución y... esi otru llibru (Sedrá una biblia?). Nun dexa de ser hipócrita pal presidente supuestamente (puerca mentira) azote de la ilesia y que supuestamente da-yos caña a los obispos (puerca mentira tamién). Pero, sacante'l fechu d'hipocresía nel fechu de qu'esti home prometa énte una cruz (y d'esquizofrenia, porque lo normal diba ser xurar), esmolezme'l fechu de que nun supuestu estáu aconfesional (que non llaicu), tea presente una cruz na toma de posesión d'un presidente.

Por qué preside una cruz esti actu? Por qué la cruz ta asitiada nel centru de la mesa, perriba la Constitución y "eso otro"? Ye qu'España y Dios tán perriba la llegalidá vixente? Poques ocasiones más solemnes que'l nomamientu d'un xefe de gobiernu son más importantes na vida d'un estáu, nun dexa de ser illustrativo qu'ésta tea presidida pola cruz...

Vaya socialismu!

Comments

Nun hebo movimientos sociales n'Asturies enantes del de la llingua (sacantes quiciabes l'obreru si ye que lo ye) y estes son les razones poles qu'esti movimientu va faciendo camín al andar, hebo erros, hebo aciertos (PAS+UNA), rectificaciones (recordái l'asturianu de los 80) y bien de coses y cambios d'estratexa (A lo último óptase pol lobbysmu dende Caveda y Nava y coses d'eses, más que na aición frontal).

Sicasí, nun voi entrar a analizar los llogros (o fracasos) del movimientu social organizáu, sinón a plantegar entrugues sobro los llogros (o fracasos) del movimientu INDIVIDUAL pa col asturianu. Lo que m'entrugo ye:

¿Qué pasa que les más de les veces nun somos a convencer de la importancia de la llingua/factores identitarios a la nuesa propia familia?

¿Qué pasa que fora de "la tribu" vente como un friqui -que non un llocu-  (un friqui nel sentíu de que yes minoritariu, anque nun yes l'únicu) por tar con esi tema del asturianu? Y falo de xente d'Asturies...

 ¿Qué pasa que nun somos a esparder un sentimientu neutru políticamente como ye l'asturianismu, que lo mesmo pue adoptalo ún d'esquierdes que de dreches, anarquista o de centru...? ¿Por qué una "marca blanca", daqué que nun entamu nun tendría mayor problema n'aportar a la xente nun apuerta?

Yo doi estes posibles rempuestes (vós veréis si tais d'alcuerdu o non):

A) Nun sabemos vender el mensaxe, ciarrámonos muncho sobre nós mesmos y nun facemos por averar l'asturianu a la xente.

B) Nun tenemos coherencia, dicimos que l'asturianu ye la llingua propia (o nacional) etc etc, pero depués enl médicu, en trabayu etc. etc. aselamos y adaptámonos y nun facemos un emplegu perdominante d'ella, arrequexándola a dellos actos en cuenta de facer por vivir n'asturianu... (Colo que convertímonos nunos hipócrites y facemos lo que criticamos)

C)  La pluralidá y les engarradielles internes dientro'l movimientu social (y políticu) causen un sentimientu de refuga y la xente que podría implicase nun s'implica abondo na tema. Ye dicir, nun nos ciarramos, pero la imaxe de desunión perxudícanos.

D) La xente ye tonto/Nós somos friquis (rempuesta fácil)

Comments

Toi fartu d'esta xenticaya, medrao a la vera Telemadrid, n o nel estranxeru qu'hasta emigraos o retornaos hai qu'opinen, xulguen y dicen de too y falen ex-catedra. A la solera'l neofacismu tapecíu, enguedeyáu en griesques pola llibertá de milenta pueblos que tan aende: Palestina, Líbano, Tíbet... toles lluches válen-yos, menos la de nueso.

De xente que te mira penriba'l costazu, de xente que xulga y da y reparte y critica y pega y pon y quita y fala y asela y mexa y corre y cuspe y lladra, de xente que fala de too pa nun dicir nada, de xente que fala de lo que nun sabe, de xente que va de cosmopolitan pela vida, de viaxaos y reviaxaos pero que tán enllenos de complexos y son los más pueblerinos del mundiu, d'imperialistes castellanos, que nun ye otra l'españolismu...

Y ye que cada día que faigo por creyer na españa chupiguai d'IX, esa onde toos somos iguales en drechos y deberes, onde les identidaes de toos trátense igual... vien un soplapolles a esconsoname y amosame qu'eso nun ye más qu'un mal suañu, y que na vida namái qu'hai dos escoyetes (préstente o non) Independencia o Sumisión, glayar o aselar, falar o repitir.

Yo nun quiero ser d'una patria que nun conoz Asturies, yo nun quiero ser d'un pueblu que nun conoz la mio llingüa, yo nun quiero facer parte d'esti teatru, nun quiero llamar "compatriota" a ún que nun pisó Uviéu, nun quiero llamar paisanu (nel sen castellanu) a ún que nun sintió a un vieyu falar cabu un horru, nun quiero, nun paso, nun aceuto ser miembru d'una ciudadanía que ñega lo que ye de nueso, que mos innora, que nun sabe de nós pero a la que siempre-y sobren pallabres pa dicinos, pa mandanos, pa determinanos y opinar no que facemos y nun facemos, no que somos, no que fuimos y no qu'hemos y podemos ser...

Comments

Ñegar esto diba ser mentir, y si ún s'entruga - aplicando un razonamientu economicista -  ¿Por qué Areces sigui con una TPA nun 95% en castellanu cuando la media d'audiencia ye del 7% y nos programes n'asturianu ye de cuasi'l duple con un 13%?, habría d'entrugase por qué siguen les ayudes al asturianu na lliteratura (la xente llee llibros n'asturianu pero non al nivel que llee en castellanu). Per contra, cuido qu'hai un furacu grande na política lliteraria de diseñu (si ye qu'estes coses se diseñen y nun se dan les sovenciones asina al primeru que pasa per ehí...) Y ello ye la traducción.

Nun sé vós, pero yo voi sincerame, y voi confesar que de tolo que lleí na mio vida de lliteratura en castellanu (menos de lo que quixere) más d'un 70-80% yeren autores non-castellanofalantes, que taben traducíos al castellanu y que si los lleía nesta llingua yera porque ye una de les trés nes que pueo lleer enterándome de too. "El Hobbit" ye'l llibru que recuerdo lleer cuando tenía 10 años, regalu d'un tíu míu que ye Irlandés y por mor d'ello ta averáu a la lliteratura de les islles... Daquella nin taben feches les películes d'El Señor de los Aniellos y nin sabía yo lo que yera aquello. Esa otra, la mayor obra de Tolkien diba ser la que marcare la mio adolescencia, y ensin escaecer a otros llibros como la Islla del Tesoru, Mobby Dick, tola coleición (préstame pola vida) de Sherlock Holmes marcáronme l'adolescencia... O otros llibros como la "Compañía Blanca" tamién de Connan Doyle, ensin escaecer otres obres que d'infancia me marcaron y a les que m'averé gracies a mio má, que son toles obres pa guah.es de Roal Dhal (Charlie y la Fábrica de Chicolate, L'ascensor de CRistal, Los Cretinos, El Deu Máxicu, El Superraposu, Danny Campeón del Mundu, La xirafa'l pelícanu y el monu... y bien d'otros)... O Harry Potter (cuando entamé a lleer el primeru yera un guah.e y aínda agora sigo lleéndolos los que salen, he confesalo con vergoña xD)

Nun m'escaezo de los cómics que marcaron la mio infancia: Tintín (el más queríu), Lucky Lucke, los Barbapapá -que cuasi que naide conoz-, Astérix... Bien d'ellos lleílos en francés, otros n'español, nengún n'asturianu. Siéntolo nel alma, pero la mio educación lliteraria (si se la pue llamar asina) ye fundamentalmente estranxera, fundamentalmente en castellán por mor de qu'estos llibros nun tán accesibles n'asturianu (sacante la Islla del Tesoru - o de l'ayalga- y dicen per ehí que dos cómics de Tintín que yo nunca nun vi...).

 Cellebro que vaiga salir el Harry Potter n'asturianu, y prestaríame bien que sacaren toes estes coses qu'a min marcáronme la infancia y l'adolescencia (Y de xuru a dalgún más)... Gustaríame traducir na midida les mios posibilidaes dalguna d'estes coses, pero creyo que les ayudes a la traducción son más bien escases nel conxuntu de les destinaes a la llingua y a la lliteratura, y ye una pena, porque ensin ñegar la necesidá d'una lliteratura propia (Oxalá que dalgún día Asturies ufierte al mundiu autores de l'altor de Tolkien, Connan Doyle, Stevenson o cómics como los d'Hergé) prestaríame que los mios fíos lleeren (cuando los tenga) y por qué non, prestaríame lleer a min el Hobbit, el Señor de los Aniellos, llibros de Sherlock Holmes (creyo que d'estos Xuan Bello tornó ún, pero nun lu vi tampoco) y eses coses...

Nun sé, ye una reflexón agora que tán tan de moda les lliteraries, y agora que salió la convocatoria d'ayudes... Lo dicho tamién, que si dalgún editor mira esto que cuente conmigo pa esa xera que, cuido, ye prioritaria y ta dexándose de llau peligrosamente...

Comments

Bien ye verdá que-y falten coses, como unes negociaciones más de "toma y daca", el poder pasar les coses a referenda y demás. Pero por demás ye un xuegu que val los 30€. Nél pues garrar cualuquier país de los 190 y picu reconocíos pola ONU arriendes de delles naciones ensin estáu (Nun ta Asturies, otra cosa que-y quita puntos) y pues xestionar tolos ministerios, mesmo economía que defensa, nomar a los tos ministros, reformar la constitución pa nun te llimitar los mandatos, reelexite, facer un presidencialismu o un parllamentarismu, la llaicidá del estáu ypasar les lleis al parllamentu, onde habrás d'aconceyar con tolos partíos pa negociar ún por ún el so votu favoratible (si pierdes una votación báxate la popularidá, anque siempres pues retirar les tos propuestes).

 Hai tamién la posibilidá de lluchar escontra otros países, hai cumes de la OTAN, ONU, UE, MERCOSUR...etc pues fixar les paridaes de cambiu (a nun ser que tengas l'euru, d'aú pues salir tamién) y en definitiva que pues tomar cuasi que toles opciones que tien un presidente... Manexes la to axenda, aconceyes colos amigos, colos futbolistes, pues pidi-yos que se faigan el carné del to partíu, espíes colos servicios secretos pa sacar escándalos, mandes a la policía a les manifestaciones, pues decretar la llei marcial, tapecer los llios de faldes propios o de la muyer/home pa que nun te quiten popularidá o bien de coses más...

Por fin un xuegu nel que la simulación política nun acaba nes eleiciones y sigui tol tiempu como presidente, yo la verdá recomiéndovoslu y paga la pena...

Comments